تنهــایـی و فـاصـله

در دلـم آرزوی آمـدن ت مـی میــــــــرد
          ومیـان مــــن و تـــو فـاصلـ ـ ـ ـ ـه جـا مـی گیـــرد   
          مــن در ایـن دشـت جنـون تنهــــــایم
مـن از ایـن فـاصلـ ـ ـ ـ ـ ـ ـه هـا بیــــــــزارم
           و درایـن گستــره ی فـاصلـ ـ ـ ـه هـا مـی میــــــــــرم

مــــن میـــــان شـب و روز
        در تـن خشـک زمیــــــن
             مــــــــــــــــن میـان صحـرا
                      و میــــــــــان جنگــــــل
همـــه جـا یکـه و تنهــــا
خستــــــه از جـور زمـان
بـا تنـی خـورده بـه جـان زخمـــــی چنـد
                 مـی زنـم بانگ کـه وای
                 هستـــــی ام رفتــــه ببـاد
                  ضجـــــه ام را کـه شنیــــــــــــد؟!

جـای دل تنـــــگ تـر از مشـت مــن ست
             قصـه آمـــــــــــدن ت بـاد هــــواست        
                   بـا تـو بـــــودن دگـرم چـون رویـــــاست
نفســــــــــــــــــــــــــــــــــــــم مـی گیــرد
 مـی گشــایم نفســی پنجـــــــــــــــــره را
                          تـا تمـــامیت تـن خـود را بـه هــــوا بسپــــارم

آرزوهـایم در شب قــدر

آرزوهـایم در شب قــدر

شبــــ بــود

         شبــی ســـــــــــرد و ظلمـانـی

صـدای جیـرجیــرک هـا از دور شنیـده مـی شــــد

دلــم گرفتــــــه بـود

           پـر از بغــــــــــض و گـریـه بــودم

                            پـر از دلتنگــــــــــی و بـی قــراری

و خستـــه و دل شکستـــــه از همــه ی روزهـایـی کـه سپـری میشــد

صندوقچــه ی دلـــم رو بـاز کــردم

                        کلافــــــ آرزوهـــــامو بـرداشتـــم

یـه نگـاه بـه آسمـــــــون کـردم

آسمـــون هـم امشبـــــــ آبــــــــی نبــــــــــــــــــود

              سیــاه و ظلمـانـی بــــــــود

آروم از نـردبـون خـــدا بـه طـرف آسمــون ش بــالا رفتــم

یـه فـرشتـه نـاز ومهربــــون اونجـا میـون ابــرها نشستـه بــود

                               نزدیـک ش شـدم و کلافـــ آرزوهـــامو دادم بهـش

ازش خـواستــم تـا بـرام آرزوهـــای رنگـــی ببـــافـه

آرزوهـــایـی کـه جنسـش از گـرمـی عـاطفـه هـا و مهربـــونـی هـا بـاشـه

آرزوهـــایـی کـه ســـردی و تنهـــــایـی بـه همــراه نـداشتــه بـاشـه

                فرشتــه ی مهربــون کلافــــ آرزوهـــامو

بـه دسـت سـرنـــــوشت داد تـا بـرام رنگـــی تـریـن آرزوهـــا رو ببــافـه

              از خوشحــالی میـون ابــرا مـی دویـــدم

                       هـر کــدوم و بـه شکلـی مـی دیــدم کـه دوسـت داشتــــم

یـه لحظـه بـا صـدای آه آسمـــــون بـه خـودم اومـــدم

روزگـــار بـی وفــا رو دیــدم کـه کلافـــــ آرزوهــامو

                                       از دستـای سـرنـــــوشت دزدیـد و فــرار کــرد

از نـردبــون خــدا پـایین اومــدم و دوبـاره بـه زمیــن ش بـرگشتــم

                    و دنبـال روزگــــــار دویـــدم

هـوا تاریکــــ بـود و هیـــــچ چیـزو نمـی دیــدم

                                      نفس نفس مـی زدم و تـــوان رفتــن نداشتــم

پـاهـام لیـز خـــورد و غلت خــــوردم

        نمیدونـم چــی شـد و چـه اتفـاقــی افتـاد ؟!

                     نمیدونـم کجـــا بــودم ؟!

وقتـی چشمـامو بـاز کـردم خـودمو دیـدم کـه کنـار یـه درخت افتــــادم

بلنــد شـدم و بـه درختــی کـه از نـور مهتـــاب روشـن شـده بـود خیـره شــدم

                     روش نـوشتــه بـود تنهــــــاتـریـن درختــــــــــ

پـای تنهـــا تـریـن درختـــــ آرزوهــای بـافتــه شـده ی خــودم و دیــدم

آرزوهــــایـی کـه از جـنس سـرد تنهــــایـی بـافتــه شـده بــود

               بغـــــض آسمـون تـرکیـــــــد

انگــار اونـم مـی دونســت روزگـــار بـا مـــن چـه کــرده

صورتـم خیســـــ بـود از اشــک هـایـی کـه مثـل بــارون مـی بـاریــد

فرشتــه مهربــون اومـد کنـارم و بلنـدم کـرد و تکیـه م رو بـه درختــــ داد و گفـت

      زندگــی برگـــــ بـودن در مسیـر بـاد نیستـــــــــــــــــ

              امتحــــان ریشــه هـاستـــــــ

                       ریشــه هـم هـرگـــــــــز اسیـر بـاد نیستــــــــ

امشـب شب عزیــز و مقــــدس و بـزرگیـــــه

             امشـب شب قــــــــــــــدرِ

دستـاتو ببــر بـالا و هـر چـی مـی خـوای ازش بخــــواه

دستـایـی کـه خیــس از بـــــارون اشـکامه بــالا مـی بـرم و میگــم

                 خـــدای شبـــ هـای تنهــــایـی هـای مـــــــن

توانـم بـده تـا ببخشــم کســایـی رو کـه هـر چـی خـواستنــد

بـا مـــــن بـا دلــم و بـا احســــاسم کـردنــد

                                 و مـــنو در دور دستـــــ خـودم تنهـــا گذاشتنـــد

کمکـم کـن آهـــی نکشـم بـرای کسـایـی کـه دلــم رو شکستنـــد

               و پـای قـول هـاشون نمــوندنـد          

کمکــم کـن بتـونـم ایـن شبــــ هـای تنهــایـی

ایـن روزهـای غمگیــن و دلتنگـــــــی و بـی قــراری رو بگذرونـــم

                کمکـم کـن دوبـاره احسـاسم آبـــــی شــه

کمکـم کـن یـه روز کلافـــــ آرزوهــــام بـا دستــای خــودت بــافتـــه شــه

دسـت هـایـی کـه آرامـش همــه ی شبــ هـای تنهــــایی مـن هستـــ و خـواهـــد بـود

         ولــی خـدایــا نمـی دونم چـرا هنـــــوزم دوستشــــون دارم

کمکـــم کـن راهـی رو بـرم کـه بـرام بهتــرینـه و از دل شکستـن خبـری نیستــــ

        آمیـــــن یـا رب العـــالمیــن......

 

از ته قلبم که تو توی اون جا داری و توو این شب های عزیز آرزو میکنم همیشه سالم و سلامت و شاد و خوشبخت باشی وعاشق کسی بشی که عشق حقیقی شو با ذره ذره ی وجودش بهت ببخشه و لیاقت آبی احساست رو داشته باشه و مراقب قلب کوچیک و مهربونت باشه و هیچ وقت تنها نزاره که تو تنها بشی...

دوستت داشتم و دارم  تا زمانی که حس دوست داشتن جاری ست...

 

 

مسافر شب های جاده ی احساسم امیدوارم توو این شب های ناب استجابت دعا به تمام آرزوهای قشنگت و به تمام آنچه برات بهترینه برسی...التماس دعا.....

 

شب قدر ....

 می خواستم مطلبی در مورد شب قدر بنویسم ولی به

            نظرم تصویر زیر خیلی گویا تر از هر مطلب دیگه ای باشه

شب قدر شب سرنوشت، شب ارزش، شب تقدير بر يك انسان نو، آغاز فردايي كه تاريخي نور را بنياد مي‌كند. اين شب از هزار ماه برتر است، شبي كه باران فرو مي‌بارد، هر قطره‌اش فرشته‌اي است كه بر اين كوير خشك و تافته، در كام دانه اي، بوته خشكي و درخت سوخته‌اي و جان عطشناك مزرعه‌اي فرو مي‌افتد و رويش و خرمي و باغ و گل سرخ را نويد مي‌دهد 

 

 شب قدر شبی است که انسان راه صد ساله را یک شبه پی می نماید

 

الهی

آن شب که همه قرآن به سر می کنند ما را

 توفیق بده قرآن را به دل کنیم.

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

امشب ...
از آسمان باران انا انزلنا بر فرق زمین می بارد ...
امشب چشمانم را با آب توبه می شویم
و کلام قرآن در دهانم می ریزم
تا خواب چشمانم را نیازآرد ...

من منهای تو می شود چند؟!...

 

من جمع زدن را دوست دارم

 و تو تفریق را...!!!

راستی ! من منهای تو می شود چند؟!...

همیشه در ریاضیات ضعیف بودم !

انگشتـــــــانم ..

براي شـمـردن تعداد دوست داشتنت کافي نيست !..

انگشتان ظريفت را لحظه اي قرض مي دهي؟

نه

انگار باز هم کافي نيست !

بايد بروم ســـراغ تــار مـوهـايـت ...

نه باز هم کافي نيست..

**باز هم دلتنگی تو**

دوست دارم،اشكهايم را با دستهايت از گونه هايم پاك كنی!
دوست دارم تو را در آغوشم بگيرم و گريه كنم!
كجايی كه دلم هوايت را كرده است!
كاش می توانستم از نزديك در آن چشمهای عاشقت نگاه كنم!
اما اين فاصله بين من و تو نمی گذارد
كه من تنها عشقم را از نزديك ببينم!
كاش می توانستيم از نزديك درد و دلهايمان را بهم بگوييم
و بگوييم كه همديگر را دوست داريم!
ای سرنوشت اين فاصله سياه را از بين ما محو كن
كه ديگر طاقتم به پايان رسيد، و دلم به جانم آمد
ديگر خسته شدم ، ديگر طاقت اين دوری و فاصله را ندارم!
ای سرنوشت ديگر پاهايم توان راه رفتن در اين جاده پر از فاصله را ندارند
ديگر چشمهايم اشكی ندارند كه بريزند
همه اشكهايم به خاطر اين دوری و فاصله از چشمانم ريخته شد
و چشمانم ديگر سويی ندارند!
چشمهايم سويی ندارند كه به زندگی بنگرند
دستهايم زوری ندارند كه از عشق و دوری بنويسند
خانه دلم نوری ندارد كه دلم را از محبت روشن كند!
ديگر واژه ای نيست كه در مورد دوری و فاصله بنويسم و بيانش كنم!
عشق پر از درد است اما دوری از عشق پر درد تر از يك درد است!
سرنوشت سر به سر اوقات تلخ من نذار که بدجوری دلتنگم!
من هر چه بگویم ز دلتنگی باز هم کم گفتم
دلم برایت تنگ شده است
دلم برای دیدن چشمهای قشنگت تنگ شده است!
دلتنگی هایم همیشگی ست !
اشکهای روی گونه ام تمام نشدنی ست!
حالا دیگر حتی گرفتن دستهایت یکی از آرزوهای من است!
رویایی که در سر دارم قشنگترین صحنه زندگی من است!
تو نمیدانی که بودنت بهانه ای برای بودن من است!
پس بدان و بمان با منی که بی تو
حتی یک لحظه نیز نمیتوانم بی تو بودن را تحمل کنم!
آن زمان که عاشق شدم ، آن لحظه که تو به قلبم آمدی
قلبم تا ابد مال تو شد و نفس کشیدنم به شرط بودن تو شد!
آری حالا که تو هستی ، دلتنگی نیز با من است
سخت است دور از تو بودن تحمل این درد کار من است!
هر لحظه که نفس میکشم،عاشقتر میشوم
دلم برایت تنگ شده عزیزم
دلم تنها تو را میخواهد
(دوست دارم)

 

**بیقراره توام**

  

خورشيد که غروب مي کند؟!!
اشک در چشمانم سرازير مي شود!
خورشيد که غروب مي کند خود به خود دلم مي گيرد!
خورشيد که غروب مي کند آتش دلم سردسرد مي شود....!!!
خورشيد   که  غروب   مي کند   چشمايم   آرزوي   ديدن   تو   را  دارد !!
خورشيد   که  غروب مي کند  دستهايم   آرزوي  دستهاي    تو  را  دارد!
خورشيد  که  غروب مي کند  اسم  تو دايم  در  ذهنم  تکرار  ميکنم.!!!
خورشيد   که غروب مي کند دلم   آرزوي  شنيدن  صداي  تو را دارد!
خورشيد که غروب مي کند ياد و خاطره هايي که با هم داشتيم!
در   ذهنم   یک  به   یک  تکرار    مي کنم!!! 
مهربانــــــــــــــــــــم!
از وقتی تو رفتی چشمهایم از تو دور مانده !
دلتنگ تو شده ام زود بیا!
بی تو هیچ احساسی ندارم همین حالا بیا مثل جایی
که رهایم کردی اینجا هستم....!!!
تو تنها نیستی من در جان تو هستم بگیر دستهایم را بگیر!
من پیش تو هستم تو تنها نیستی من در جان تو هستم..
از وقتی رفتی تنها و بی قرار!!
در گوشه ای خلوت نشسته ام... به تو می اندیشم!!
به تویی که همه ی وجودم هستی!
همه ی امیدم هستی با نگاهت در خویش غرق می شوم!
و با لبخندت به دیار عاشقان سفر می کنم...
نمی دانم محبت را بر چه کاغذی بنویسم که: پاره نشود!!!
بر چه دیواری بنویسم که پاک نشود
بر چه گلی بنویسم که پر پر نشود
بر چه آبی بنویسم که گل آلود نشود!!
تنها بر روی قلبم می نویسم: دوستت دارم!!!

**از پشت شیشه ها**

 

 

از پشت شيشه هاي بزرگ دلتنگي گريه ميكنم
 و آرزو ميكنم كه كاش براي يك لحظه فقط يك لحظه
 آغوش گرمت را احساس كنم
 ميخواهم سر روي شانه هاي مهربانت بگذارم
تا ديگراز گريه كم نشوم
تو مرا به ديار محبتها بردي و صادقانه دوستم داشتي
 پس بيا و باز در اين راه تلاش كن اگر طاقت اشكهايم را نداري
 در راه عشق پاك  و صادق شده ایم
 زيرا كه من و تو ما شده ايم پس نگذار
 زمانه بيرحم دلهايي را كه از هم
جدا نشدني است را به درد آورد
 دلم را به تو دادم و كليدش را به سوي
 آسمان خوشبختي  روانه كردم
چه شبها كه تا سحر به يادت با گونه هاي
 خيس از دلتنگي ها به سر بردم چه روزها
با خاطراتت نفس كشيدم
 پس تو اي سخاوت آسماني من
 مرا درياب كه ديوانه وار دوستت دارم

 

** دورم از تو **

دورم و تو این فاصله ها را دویت داری

دلتنگم و تنها واژه ای حتی شادم نمی کند...دورم از تو

سهم من همین است از تو

بودنت و نبودنت

دیدنت و ندیدنت

و تنها ترین ثانیه های دنیا را به مهمانی دلم می خوانم

ثانیه هایی به رنگ یاد تو و به عطر حضورت

دلم هوای گریستن دارد و شانه هایم توان تاب آوردن ندارد

کاش بودی و کاش

اما دورم از تو

می روم و می آیم و نگاهم منتظر به هر سو

اما دورم از تو

اینجایم و تو رها تر از تمام واژه هایی

دور از من

دور از نگاه بی تاب

**کدام گناه**

به نام آنکه می دانم تنهایم نمی گذارد

! نمیدانم

یا دل من گرفته یا آسمان همیشه بارانیست

از تو آری...از تو

باید می گذشتم تا شاید به آخر قصه می رسیدم

آخر قصه ی من و تو

که می دانم هیچوقت ما نمی شود

 تو آمدی و آرزوی ماندنت بر دلم ماند

چه می خواهی؟! چرا نمی گویی؟

چرا این گونه مجنون وار

مرا به دنبال خود می کشی؟! چرا نمی گویی؟!  

بگو...بگو تو خود خوب 

می دانی که هنوز بی قرار و عاشقم 

حرفی بزن..سخنی بگو

چرا اینگونه خسته ام میکنی؟

 در کدامین قصه این گونه شکستن رسم عاشقیست؟

در کدامین دادگاه جرم عاشقی رنج و غم است؟

تا به کی اینگونه دیوانه وار فریاد بزنم؟

گل من! عزیز دلم

کدامین گناه ما را اینگونه آشفته کرد؟

به کدامین حدیث عاشقی این گونه گرفتار شدم؟

به کدامین سخن نگفته بردار شدم؟

عزیز دلم به کدامین گناه این گونه مجنون شدم؟

دگر اشکم مرا یاری نمی کند

هر روز آرزوی مردن دارم

بعد تو قسمت من مرگ است

 هنوز هر صبح تا شام چشم بر قاب پنجره دوخته ام تا

شاید قاصدی خبر خوشی از تو بیاورد

یادم می آید؟

 قاصدی را با به پرواز در آوردم تا خبر عاشقی ما را به فرشتگان

 آسمان بگوید؟

آری هنوز منتظرم

 تا قاصدکم برگردد و به او بگویم:با رفتن تو او هم از کنار من

 رفته است و دیگر حتی از سایه اش بر دیوار دلم نمانده است

 قاصدکم به او بگو

 قول میدهم فقط یکبار با هم باشیم و

دگر مرگ را عاشقانه بپذیرم

 فقط یکبار

**دوستت دارم**

"دوستت دارم"

چقدر دلم برايت تنگ شده

آنقدر که فقط نام زيباي تو در آن جاي مي گيرد

عزيز قلب من اي کاش مي شد

اشک هاي توفاني ام را قطره قطره جمع کرد

تا تو در درياي غم آلود آن غروب چشمانم را نظاره کني

اي کاش مي شد فقط يک بار فرياد بزنم دوستت دارم

و تو صدايم را مي شنيدي

نمي دانم چطور ، کجا و چگونه بايد به تو برسم؟

اي کاش به جاي عکس زيبايت وجود نازنينت پيش رويم بود

و حرف هاي نا گفته ام را مي شنيدی

به راستي که تو اولين عشق راستينم هستي

شايد در گذشته هرگز اينچنين عاشق نشده بودم

اما؛حال خوب مي دانم

که فقط با شنيدن نام زيبايت چشمانم بي اختيار مي بارد

اي اميد آخرينم بدان که هر روز

هر ساعت و هر لحظه به در گاه آفريدگار تو دعا مي کنم

تا فقط يک بار بتوانم چشمانم را زنداني نگاهت کنم

**قول میدهم**

 

دلم برات تنگ شده؟

شرمنده...زیادی خواستنی هستی یاشاید

زیادی میخواهمت

اما دست خودم نبود که دیگر بعد تو نتوانستم بخندم

این روزا باز دلم گرفته خیلی نه از نیامدنت

نه به خاطر نداشتنت با وجود خیالت که سایه به سایه با من است

خیلی تنها مانده ام ودلم جزتو کسی را نمی خواهد

تا آمدنت دردهایم را مخفی میکنم

میدانم یک روز مرابه آغوش بزرگت راه میدهی

یک روز دست های مردانه ات اشک هایم را کنار میزند

ومن فراموش میکنم از دیر آمدنت گلایه کنم

از شب های تلخ دلتنگی از حسادت

انگشت های تنهایم به تمام دست هایی که

گاهی در دست هایت گره می خورند

می دانم یک روز در برابر التماس کهنه ی چشم هایم

سرت را به نشانه ی تایید پایین می آوری

پس صبر میکنم هر کجا باشم

منم و یادت....نامت....خیالت......رویایت !!!

و قلبم با همه بیگانه خواهد ماند قول می دهم..!!!

**میِِِــــــــدونی**

میدانی که خیلی دوستت دارم

میدانم که نمیدانی بیش از عشق بر تو عاشقم

میدانی که بدون تو زندگی برایم پوچ است

میدانم که نمیدانی بعد از تو دیگر زندگی وجود ندارد

میدانی که بدون تو عاشقی برایم عذاب است

میدانم که نمیدانی بعد از تو دیگر قلبی

نیست برای عاشق شدن

میدانی که اگر از کنارم بروی لحظه های زندگی

برایم پر از درد و عذاب می شود

میدانم که نمیدانی بدون تو دیگر لحظه ای باقی نیست

برای ادامه زندگی

میدانی که همه فکر و زندگی من تو شده ای و

تمام لحظه ها نام تو را در قلبم زمزمه میکنم

میدانم که نمیدانی از زندگی برایم عزیزتری

زندگی در مقابل تو برایم کم

است تو دنیای من شده ای عزیزم

میدانی که تو لایق این قلب عاشق منی

میدانم که نمیدانی تو لایق تر از آن

هستی که تصور میکنی

میدانی که بدون تو من تنهای تنهایم

میدانم که نمیدانی آن زمان

تنها تر  از من دیگر تنهایی نیست

نمیدانی که بعد از تو به آن دنیا سفر خواهم کرد

می دانم و میدانم بعد از تو دیگر

حتی مجالی برای نفس کشیدن نخواهد بود       

**با خود می اندیشم**

اندیشه کنان از خود میپرسم!

بعد من چه کسی نامت را صدا خواهد کرد؟

چه کسی بغض تورا میفهمد؟

چه کسی با خنده ی خود به تو جان میبخشد؟

با خودم میگویم بعد من چه کسی با تو سخن میگوید؟

چه کسی راز دل تنگ تو را میداند؟

آن زمان که هوای چشمان قشنگت ابریست

بر دامن کدامین صحرا خواهی بارید؟

من نباشم چه کسی همدم شب های بلندت باشد؟

چه کسی شب همه شب بر سر سجاده

دعا خواهد کرد تا که سالم باشی؟

چه کسی نذر خود با کبوترهای رضا

بابت رفع بلا از سر تو ادا خواهد کرد؟

چه کسی قول وفا خواهد داد؟

چه کسی از تو، تو را خواهد خواست؟

چه کسی لایق دنیای من است؟

آری با خود می اندیشم

چه کسی؟

 

**دلم تو را میخواهد**

اين روزها كه نيستي وقتي آه ميكشم از نبودنت

هواي نامت تك تك سلولهايم را در آغوش مي گيرد

و همه هوايم بوي تو را مي گيرد

وقتي نيستي واژه هاي دلم مدام نامت را مي نوازد

و من واژه ها را در خواب آسمان مي پاشم

و به اشتياق بر اشكهاي روانم مي نويسمت

دور كه مي شوي از چشمانم

به جاي همه نمازهاي شكسته ام تو را مي خوانم

تو كه شانه هايت گاهواره اشك هاي بي تابم هست

سر بر شانه ات نفسهاي گرم تو كه به گونه هايم مي خورد

مرا مثل خواب كودكي ام آرام می كند

و اين بار مي خوابم

خوابي كه با حضورت معناي خوب رويا هاست

هيچ ميداني زماني كه قدم هايت

اين گونه آرام تو را از من دور مي كند

من چقدر گريه خواهم داشت

من به اندازه تمام بودن ها و نبودنت هايت عاشق هستم

كنار تنهايي هایی دلم نشسته ام

با تني خالي از نگاه هاي تو

به ديدارم بيا !

و چتری باش بر گونه هاي خيسم كه از بس باريده

شبنم حضورت شيشه دلم را هميشه لمس مي كند

به ديدارم بيا و دستهاي سردم را بگير و دل خسته ام را ناز کن

به ديدارم بيا!

دلم تو را مي خواهد! 

**آسمان دلم**

دوباره آسمان اين دل ابري شده

دوباره اين چشمهاي خسته باراني شده

دوباره دلم گرفته است و شعر دلتنگي را براي اين دل ميخوانم

ميخوانم و اشک ميريزم

آنقدر اشک ميريزم تا اين اشکها تبديل به گريه شوند

تاشاید اونی که اون بالاست شاید یه روزی ببینه

که یکی اینجا صداش میکنه در گوشه اي

تنهاي تنها و خسته از اين دنيا

دوباره اين دل بهانه ميگيرد و درد دلتنگي را در دلم بيشتر ميکند

خيلي دلم گرفته است

مثل همان لحظه اي که آسمان ابري مي شود

خيلي دلم گرفته است

مثل همان لحظه اي که پرنده در قفس اسير است

و با نگاه معصومانه خود به پرنده هايي که

در آسمان آزادانه پرواز ميکنند چشم دوخته است

دلم گرفته است مثل لحظه تلخ غروب

مثل لحظه سوختن پروانه

مثل لحظه شکستن يک قلب تنها

دوباره خورشيد مي رود و يک آسمان بي ستاره مي آيد

و دوباره اين دل بهانه ميگيرد

به کنار پنجره ميروم

نگاه به آسمان بي ستاره

آسماني دلگيرتر از اين دل خسته

يک شب سرد و بي روح،سردتر از اين وجود يخ زده

دلم گرفته 

**یاد قلبت**

 

مهربانم ای خوب!

یاد قلبت باشد , یک نفر هست که اینجا

بین آدمهایی , که همه سرد و غریبند باتو

تک و تنها به تو می اندیشد

و کمی

دلش از دوری تو دلگیر است... 

مهربانم ای خوب!

یاد قلبت باشد,یک نفر هست که چشمش

به رهت دوخته بر در مانده

و شب و روز دعایش این است 

زیر این سقف بلند, هر کجایی هستی , به سلامت باشی

و دلت همواره ,محو شادی و تبسم باشد...

مهربانم ای خوب!

یاد قلبت باشد

یک نفر هست که دنیایش را

همه ی هستی و رویایش را, به شکوفایی احساس تو پیوند زده

و دلش می خواهد, لحظه ها را با تو , به خدا بسپارد ...

مهربانم ای خوب!

یک نفر هست که با تو

تک و تنها , با تو

پر اندیشه و شعر است و شعور!

پر احساس و خیال است و سرور!

مهربانم ! این بار , یاد قلبت باشد

یک نفر هست که با تو

به خداوند جهان نزدیک است

و به یادت هر صبح , گونه سبز اقاقی ها را

از ته قلب و دلش می بوسد

و دعا می کند این بار که تو

با دلی سبز و پر از آرامش , راهی خانه خورشید شوی

و پر از عاطفه و عشق و امید

به شب معجزه و آبی فردا برسی ...

مهربانم ای خوب

یاد قلبت باشد

**هدیه میدم**

من تو را به کسی هدیه می دهم که از من عاشق تر باشد و
از من برای تو مهربان تر

من تو را به کسی هدیه می دهم که صدای تو را

از هزار فرسنگ راه دور در خشم در مهربانی

در دلتنگی در هزار همهمه ی دنیا یکه وتنها بشناس

من تو را سخاوتمندانه به کسی هدیه می دهم

که راز آفتاب گردان و تمام سخاوت های عاشقانه ی

این گل معصوم را بداند و

ترنم دلپذیر هر آهنگ هر نجوای کوچک برایش

یک خاطره ی مشترک باشد

او باید از رنگین کمان چشمان تو تشخیص بدهد

که امروز هوای دلت آفتابی ست یا

آن دلی که من برایش میمیرم سرد و بارانی ست

ای بهانه ی زنده بودنم تو را سخاوتمندانه به کسی هدیه می دهم

که قلبش بعد از دو بار دیدن تو باز هم

به دیوانگی و بی پروائی اولین نگاه من بتپد

همانطور عاشق همانطور مبهوت وقار و

جمال بی مثالت آیا کسی پیدا خواهد شد؟

از من عاشق تر و از من مهربان تر برای تو

تو را سخاوتمندانه به خود خواهم بخشید

تو را فقط و فقط به خدا می سپارم

تو را فقط به قلب عاشقم هدیه خواهم کرد

**ای کاش**

گاهی آرزو می کنم کاش هرگز نمی دیدمت

تا که امروز غم ندیدنت را بخورم

کاش لبخندهایت اینقدر زیبا نبود

که امروز آرزوی دیدن یک لحظه از لبخندهای عاشقانه ات را داشته باشم

کاش چشمان معصومت به چشمانم خیره نمی شد

تا که امروز چشمان من به یاد آن لحظه ها بهانه بگیرندو اشک بریزند

کاش حرف دلم را بهت نگفته بودم

تا که امروز با خودم

نگم: آخه اون که می دونه چقدر دوسش دارم پس چرا.....؟؟ 

**خسته شدم**

 

خسته شدم مي خواهم در آغوش گرمت آرام گيرمم

خسته شد بس كه از سرما لرزيدم

بس كه اين كوره راه ترس آور زندگي را هراسان پيمودم

زخم پاهايم به من ميخندد

خسته شدم بس كه تنها دويدم

اشك گونه هايم را پاك كن و بر پيشانيم بوسه بزن

مي خواهم با تو گريه كنم

خسته شدم بس كه تنها گريه كردم مي خواهم

دستهايم را به گردنت بياويزم و شانه هايت را ببوسم

خسته شدم بس كه تنها ايستادم

خسته گی را خسته کردم حالا که تو را کنارم دارم

 

**برایم سخت است**

برای تو نوشتن همیشه برایم سخت بود…

واژگانی ندارم که مرا یاری کنند…

نمی دانم شاید تو خود نیز نمی دانی

که برای من کیستی؟ چیستی؟ امیدی؟ رویایی؟ آرزویی؟ عشقی؟

نه فراتر از عشق…شاید زندگی…شاید خالص ترین دار و ندارم

که تنها از آن من است…تو بگو چیستی؟

شاید خود نیز نمی دانی… یار منی؟ عشق منی؟

نه فراتر از عشق…عمر منی…زندگی من…

شاید تنها کسی که امید منی

برای عبور از کوچه پس کوچه های تاریک خاطراتم…

تو بگو برای من کیستی؟

خود نیز نمی دانی…

شاید تو نیز نمی دانی که چقدر بزرگی برایم …

چقدر پر نوری حتی در سایه روشن خاطراتم

حتی در گذشته های بی فروغم

اعتراف می کنم پشیمانم از آن غرورو آن صبوری...

چقدر دلسوخته و غمگینم از ندانسته آزردن تو

اما دلگیرم از سکوت تو

دلخورم از نگاه های ساکت تو

آزرده ام از آن شرم عاشقانه ی تو...

کاش نه اینگونه که پیش تر از این خبر از دل عاشقم می گرفتم

پیش تر از این نعمت با تو بودن را داشتم...

چقدر سخت است به تو رسیدن در هجوم سایه ها

و در این گمراهی اندیشه ها...

اما چه امید بزرگیست در دلم رسیدن به تو را...

و دلم چقدر خسته است از این فاصله های اجباری

از این ترس های تکراری

دلم چقدر خسته است...

در این راه دراز قسمت من شب بود و شب است

و تو تنها نوری، که پیوند می دهی مرا با آفتاب...

تنها امیدی که می دانم می رسانی مرا به روز...

و اما روزی دیگر خواهد شد در کنار دل عاشق تو...

روزی خواهد آمد و خواهد گذشت آنچه از دردها در خاطرمان مانده...

من به این آروزی پاک ایمان دارم...

**خوب نگاهم کن**

اینم به خاطر تو ....میدونم منظورت این نیست...ولی من اینطور میخوام..

میخوام بدونی خودتو حرفام برام مهمین...

به هر جا که نگاه میکنم تو را میبینم

 تصویر تو تنها چیزیست که چشمهایم باور میکند

 دستان لرزانم را دراز میکنم تا صورت مهربانت را لمس کنم

 اما به یکباره محو میشود و من به یاد میاورم که تو در کنار من نیستی
 چشمهایم را آرام می بندم، صدایت در گوشم میپیچد

 طنین خنده هایت همه جا را پر میکند

 بی اختیار لبخند میزنم ولی صدایت دور و دورتر میشود

و من به یاد میاورم که باز هم تو نیستی

 چه شیرین است تمام لحظه ها را به یاد تو بودن!

دلم میخواد با تو در کنار ساحل بنشینم سرم را روی شانه ات بگذارم و

امواج آبی را نگاه کنم و به آواز امواج گوش بسپارم

 دلم برای آرامش نیلگون امواج تنگ شده 

 دلم برای چشمهای دریایی تو تنگ شده، دلم هوایت را کرده است...!

میبینی!

دوباره بیقرار شده ام گیج شده ام

تو این حرفهای آشفته را به دل دیوانه ام ببخش

" دوستت دارم عشق من "

دوباره این دل دیوانه برای دیدن تو دلتنگ شده،برای تو...

می خواهم برای تو بنویسم

آری برای تو که وجودمی، برای تو که تمام دنیای منی

می خواهم نوشته هایم را به نگاه ناز تو ، به دستان نوازشگرت

به تو که با گرمی عشق به من زندگی دادی به تو که اگر نباشی من دگر

نیستم

پس باش تا من هم باشم ، بمون تا بمونم ...

**دلتنگم برای تو**

 

میدونم که ندیدمت ولی از بس دلم برات تنگ شده

اما من...من میتونم این دوری رو تحمل كنم

به فاصله ها فكر نمیكنم

میدونی چرا؟؟ آخه

آخه به تو رسیدن امید تازه ای به من میده

میتونم تپشهای قلبت رو بشمارم

چشمای بیقرارت هنوزم دارن باهام حرف میزنن

حالا چطور بگم تنهام؟؟چطور بگم تو نیستی؟؟چطور بگم با من نیستی؟؟

آره!خودت میدونی....میدونی كه همیشه با منی

میدونی كه تو،توی لحظه لحظه های من جاری هستی

آخه...تو،توی قلب منی...آره!

تو قلب من....برای همینه كه همیشه با منی

برای همینه كه حتی یه لحظه هم ازم دور نیستی

برای همینه كه میتونم دوریت رو تحمل كنم

آخه هر وقت دلم برات تنگ میشه

هر وقت حس میكنم دیگه طاقت ندارم....دیگه نمیتونم تحمل كنم

میرم میشنم یه گوشه و به عکست خیره میشم

و آخر همه ی اینها...به یه چیز میرسم

به عشق و به تو.....آره...به تو....اونوقت دلتنگیم بر طرف میشه

اونوقت تو رو نزدیكتر از همیشه حس میكنم

اونوقت دیگه تنها نیستم

حالا من این تنهایی رو خیلی خیلی دوسش دارم

به این تنهایی دل بستم

حالا میدونم كه این تنهایی خالی نیست

پر از یاد عشقه...پر از رویایه با تو بودنه

و این دل پر از دوست داشتنه توئه

**تو فقط بهم بگو**

 

تو بگو بهار قشنگه من میشم بهار تو

تو بگو بمون، منم نمیرم از کنار تو

تو بگو منو نمیخوای دیگه خسته کردمت

گر چه سخته اما من دور میشم از دیار تو

تو بگو سرد هوا منم میشم خورشید تو

تو بگو که نامیدی منم میشم امید تو

تو بگو دلم گرفته از همه دور رنگیها

مشکی میشم مظهر یه رنگی واسه تو

تو بگو خدا کنه بارون بیاد از آسمون

به خدا میگم که گریه کنه برای تو

اگه غمگین بشی از دستم ناراحت بشی

میمیرم که تا ابد پاک بشم از خیال تو

**تو بگو چیکار کنم**

 

محبوب من!

اگر  عاشق تو  هستم و تمام فکر و زندگی و

رویاها و خواب و بیداری من شده ای

اگر ساعت‌ها  غرق تو  می شوم 

و چشمانم در بیشتر لحظه ها خیس است

اگر همه لحظه های دوری از تو این همه سخت

  و  پر از غصه است

اگر هر بار که آسمان را می نگرم

و ستاره ای درخشان را می بینم، به یاد تو می افتم

اگرهمه لحظه ها تو را

در مقابل چشمانم می بینم و به یاد تو هستم

اگر هر سحرگاه در آسمان دلم طلوعی دوباره داری

و اگر تنها در آسمان قلبم خورشید مهر توست که می درخشد 

و اگر تنها عطر تو بر مشام من خوش می آید

باور داشته باش که دست من نیست

این قلب عاشق من است 

که لبریز از مهر توست و تو را می خواهد

و جز تو هیچ  نمی خواهد

و من به قلبم حق می دهم که تنها تو را بخواهد

که تو اولین و آخرین عشقی هستی که در اعماق قلبم

نشستی و می توانی قلبم را برای همیشه نزد خود نگه داری

ولی تو بگو با این همه درد و رنج و دوری چه کنم؟!

هر چند که حال و روز تو هم فرقی با من ندارد

ولی این  دل  یه دنیا  گرفته

کارم از تحمل گذشته
چه کنم؟!!

**کاش می آمدی**

 

نبودنت بهترین بهانه است برای اشک ریختن

ولی کاش بودی تا اشکهایم از شوق دیدارت سرازیر میشد

کاش بودی و دستهای مهربانت مرهم همه دلتنگیها و نبودنهایت میشد

کاش بودی تا سر به روی شانه های مهربانت می گذاشتم

و درد هایم را به گوش تو میرساندم

بدون تو عاشقی برایم عذاب است

میدانم که نمیدانی بعد از تو دیگر قلبی برای عاشق شدن ندارم

کاش میدانستی که چقدر دوست دارم و بیش از پیش بر تو عاشقم

میدانی که اگر از کنارم بروی

لحظه های زندگی برایم پر از درد و عذاب میشود

میدانم که نمیدانی بدون تو دیگر بهانه ای نیست

برای ادامه زندگی جز انتظار آمدنت

ولی دیگه طاقت انتظار ندارم

**دلم تنگ است**

دلم  تنگ است  برای  در  کنارت  بودن 

دلم  تنگ است برای  خیره  شدن  در  چشمانت

نازنینم  نمیدانی  که  شبها  تا سحر  به یاد روزهایی که  در

    کنار  هم  بودیم اشک  میریزم

روزهایی  که  مانند  یک  رویا  گذشت 

  نمیدانی که دیداری  دوباره  در  وجودم  آتش عشقت را  برانگیخته

  کرده  است نمیدانی  چندین برابر  از  قبل به

  قلب  مهربان و عاشقت  وابسته  شده ام  و  باری  دیگر

  عهد سوختن و ماندن را به تو دادم، هنوز  رنگ

  چشمانت در  خاطرم  مانده  و  زنگ  صدایت   در  گوشم

  زمزمه   میکند انتظار  به پایان  رسید و تو  را از  نزدیک

  تماشا کردم و به  محبتت  آمیخته شدم  

ای پاکترین  احساس  به یادت آنقدر از

 اعماق  وجود  اشک  خواهم  ریخت تا تو  را 

باری دیگر  از  نزدیک  ببینم  تا باری دیگر بویه

 تنت  را  از نزدیک  احساس  کنم

نمیدانی که چقدر دلتنگ تو هستم کاش در کنارم بودی

کاش بودی تا دستان سردم با گرفتن دستان

 گرمت ، گرم گرم میشد  کاش  بودی و  با  وجود

 پر مهرت به من محبت و عشق میرساندی

 عزیزم نمیدانی که بدجور دلم برای تو تنگ است

 اینک که از دلتنگی مینویسم چشمانم خیس خیس است

 مینویسم تا بخوانی و بیشتر درک کنی که چقدر دلم برایت تنگ است

کاش میدانستی که این زندگی و این دنیا بدون تو عذاب است

اگر میدانستی شب ها خوابی ندارم و

  روزها از دلتنگی دیگر نایی ندارم

 شبها از فکر من خواب نداشتی و

روزها نیز با دلتنگی لحظه هایت را میگذراندی

نمیدانی چقدر تو را دوست دارم و دیوانه وار عاشقت هستم

 

**خدا**

زانوهامو بغل کرده بودمو نشته بودم کنار دیوار
دیدم یه سایه افتاد روم
سرم رو آوردم بالا
نگاه کرد تو چشمام، از خجالت آب شدم
تمام صورتم عرق شرمندگی پر کرد
گفت:تنهایی
گفتم:آره
گفت:دوستات کوشن؟
گفتم: همشون گذاشتن رفتن
گفتی: تو که می گفتی بهترین هستن!
گفتم:اشتباه کردم
گفتی: منو واسه اونا تنها گذاشتی
گفتم:نه
گفتی:اگه نه،پس چرا یاد من نبودی؟
گفتم:بودم
گفتی:اگه بودی،پس چرا اسمم رو نبردی ؟
گفتم:بردم، همین الان بردم
گفتی:آره،الان که تنهایی،وقت سختی
گفتم:…..(گر گرفتم از شرم-حرفی واسه جواب نداشتم)
سرمو اینداختم پایین گفتم:آره
گفتم:تو رفاقتت کم آوردم،منو بخش
گفتی:ببخشم؟
گفتم:اینقدر ناراحتی که نمی بخشی منو؟ حق داری
گفتی:نه! ازت ناراحت نبودم! چیو باید می بخشیدم؟
تو عزیز ترینی واسم،تو تنهام گذاشتی اما تنهات نذاشته بودمو نمی ذارم
گفتم:فقط شرمندتم
گفتی:حالا چرا تنها نشستی؟
گفتم:آخه تنهام
گفتی:پس من چی رفیق؟
من که گفتم فقط کافیه صدا بزنی منو تا بیام پیشت
من که گفتم داری منو به خاطر کسایی تنها می ذاری که تنهات می ذارن
اما هر موقع تنها شدی غصه نخور،فقط کافیه صدا بزنی منو
من همیشه دوست دارم،حتی اگه منو تنها بزاری،
همیشه مواظبت بودم،تو با اونا خوش بودی،منو فراموش کردی تو این خوشی
اما من مواظبت بودم،آخه رفیقتم،دوست دارم
دیگه طاقت نیاوردم،بغض کردمو خودمو اینداختم بغلت،زار زدم،گفتم غلط کردم
گفتم شرمنده ام،گفتم دوست دارم،گفتم دستمو رها نکن که تو خودم گم بشم
گفتم دوست دارم…
گفتم: داد می زنم تو بهترین رفیقــــــــــــــــــــــــــــــی
بغلت کردم گفتم:تو بن بست رفیقی
یک کلام،خدا تو بهترینی

**یاد گرفته ام**

یاد گرفته ام!
همه چیز را یاد گرفته ام !
یاد گرفته ام که چگونه بی صدا بگریم
یاد گرفته ام که هق هق گریه هایم را با بالشم ..بی صدا کنم
تو نگرانم نشو !!
همه چيز را یاد گرفته ام !
یاد گرفته ام چگونه با تو باشم بی آنکه تو باشی !
یاد گرفته ام ....نفس بکشم بدون تو......و به یاد تو !
یاد گرفته ام که چگونه نبودنت را با رویای با تو بودن
و جای خالی ات را با خاطرات با تو بودن پر کنم !
تو نگرانم نشو !!
همه چيز را یاد گرفته ام !
یاد گرفته ام که  بی تو چگونه  بخندم

**گریه میکنم**

 امشب گریه میکنم برای تو برای خودم، برای تمام اونایی که
میخواستن گریه کنن ولی نتونستن ، برای تمام اون چیزی که
خواستی بودم و خواستم نبودی ، امشب گریه میکنم به وسعت
دریا به وسعت بیشه و دل عاشق ، برای تو به پاس احترام
تحقیرهایی که از دیگران شنیدم ،امشب گریه می کنم برای دل
عاشق خودم، امشب گریه می کنم برای از دست دادن تو....
امشب خودم را در میان گریه غرق می کنم به یاد هق هق های
شب از دست دادن تو....

 

** نگاهم می کنی**

مي بيني سكوتم را؟

مي بيني درماندگيم را ؟

مي بيني نداشتنت چه بر سر فرياد خاموشم آورده است؟

مي بيني ديگر روياي نداشتنت هم نمي تواند تن لرزه هاي شبانه ام را

آرام كند؟

مي بيني هق هق نگاهم چه سرد بر ديواره ي هميشه جاودانه ي نبودنت

مشت مي زند؟

مي بيني ؟

ديگر شانه هايم تاب تحمل خستگي هايم را ندارد؟

ديگر حتي حسرت باران هم نمي تواند حسرت نداشتن تو را كم كند...

ديگر آنقدر بغضم سنگين شده است كه توان گريستنم نيست...

مي بيني دستهايم سردتر از هر زماني عكس نداشته ات را مسح

مي كند؟

مي بيني؟

می بینی مرگم را......خوب نگاهم کن...

هنوز هم گمان مي كنم پاييز است و قرار است تو بيايي...

بهار هم نمی تواند براي من پاييز را به پايان برساند...