شب آرزوهــا

وقتی میگــن امشــب مــی تونـــی هـــر آرزویـــی داری بگـــی ، بغـــض گلــوم رو میگیــره !
وقتی یادت میندازن که یکــی هست ، یکــی هســت که صدات رو میشنــوه
یکــی که توی خلوت اشکات پــا میــذاره ،
یکـــی نزدیـــک تر از آنچــه که فکــرش رو بکنــی!
دستـــام خالیـــه! خــودم لبریز گنــاه!
اون میشنـــوه ... همیشــه میشنـــوه... بگــو
بگــو که چقــدر بهـــش نیـــاز داری ...
خوردی زمیـــن، خستــه ای، میخـــوای دستاتــو بگیــره و بلنــدت کنــه!
بگــو ، هرچــی تــو دلتــه... بریــز بیــرون...فریـــاد بــزن...
خودش گفتـــه!
اون قـــول داده!
خدایــا به حـق ایـن شــب عزیــز همــه رو به آرزوهاشــون برســون.
خدایــا ما را آن ده که آن به.
خدایـــا شیرینــی بخشــش و محبتــت را بـــه مــا بچشــان.
اگـــه امشــب دلــت تــا یــه جــاهایـی پـرکشیــد مـا رو هــم از یــاد نبــر
توی این شب عزیــز ، زیــارت نامــه عشــاق امضـا میشــه . به ضیافــت عشـق ! .
جــا نمونیـــم !
يگانه معبــودا !
چه شميـــم دل انگيــزي دارد اين اشــک آسمانــت و چــه روح انگيزســت
اين موهبــت تــو کــه مهربانـانـه عطـا ميکنــي و در ايــن لحظـــات مــي شود
پــرواز بســوي يــاد تــو را با چشمهايمــان ببينيم .
گويند درهــاي آسمــان بـاز اســت و صدايمــان رســا تــر از هميشــه مـي رسد.
تــو که در اين لحظــات چشــم مــي بندي برهمــه خطاهايمــان ،
پس خواستــه دلمــان را هــم بـرخواهــي آورد .
شــب بیــداری دل و خفتــن دنیــای مـــادی .
شبـــی که درهــای آسمــان بــاز میشــه و خــدای مهربــون مـون بــا تمــام وجــودش بندگــانش رو در پنــاه عظمــت و رحمـت و محبــت و یگانگــی خـودش در آغــوش میگیــره .
شــب بــرآورده شــدن آرزوهــا !
چه گويــم که زبــان در ايــن لحظــات واژه هايــش را گــم مـي کند .
اين همـه زيبايـــي ، ايــن همــه شــور يــاد تــو !
مگــر خواستــه اي هــم ميمانــد ؟ هميــن را گويــم کــه دلــم را خانــه خــود کـن
شب آرزوهــا...شـب عشــق بــازی ، شــب شیدایـــی ،
شبـی که تـک تـک ثـانیه هـای مقدسـش ، لحظــات معاشقـه و نجوا با یگانه معشــوق هستیــه ..
شب دلهایــی کــه لحظــه شمــاری مــی کنند ... بـــرای لحظــه هــای آسمونــی




ورود حسودان ممنوع وچشم حسود بتركه كه نتونه مارو عاشق هم دیگه ببینه