از دیروز تا حالا خیلی تو خودم هستم ، اصلا نمیدونم لحظاتم چجوری داره میگذره ! وقتی این مردم رو دارم می بینم که فقط دارن حرف میزنن و عملی ندارن ، وقتی میبینم دارن حرف میزنن بدون اینکه چیزی رو که میخوان بگن به زبون بیارن ، کلافه میشم ، راستی تا حالا کلافه شدین ؟ من تا حالا نمیدونستم که یعنی چی ، از یه نفر پرسیدم ، گفتش یعنی اینکه به چیزی فکر کنی و نتونی راه به جایی ببری ، دیوونه بشی ، مخت هنگ کنه ، به این میگن کلافه شدن ، حالا که معنیش رو فهمیدم میبینم که از وقتی که با عشقم آشنا شدم کلا همه روز کلافه بودم ، خیلی بی معرفته ، ولی نمیدونم چرا با این همه بازم داره آتیش عشقم تند تر میشه ، یعنی اینقدر از چشمش افتادم ؟ باورم نمیشه ، اونی که میگفت هرگز فراموشت نمیکنم ، ولی طوری فراموشم کرده که انگار نمیشناخته ، بابا دس مریزاد ، اینو میگن دنیای معرفت . یعنی خدا جون این دل شکستن گناه نداره ؟! چرا همینجور بی بهونه و بی حساب دل میشکنن به هیچ جای دنیا هم بر نمیخوره ؟ خدا جون تو هم که انگار رفتی تعطیلات و به همه آوانس دادی جز دل شکسته ها ، اگه تو هم به دادمون نرسی که باید بمیریم ، مرگم که نمیفرستی سراغمون ، خدا جون میدونی که امشب خیلی گلایه ها دارم ، چرا بهم گوش نمیدی ؟