چند ساعتی می شود که زیر باران نشسته ام ،
            

              تا شاید اندکی از تـنهایـیـم را بشوید و با خود ببرد ...

ولی انگار که بی فایـده است !

             تنهایی در خود باران است ،

و در تمام آوازهایی که زیر لب زمزمه می کنم،

             به یاد تو ، رفـتـه ً دیـــــــر و دور ...

گویی راست می گفت سهراب :

           " عــشـق را زیر باران باید جست... ! "


و چه زیبا خواهد بود : بارانهای پاییز امسال در کـنـارتو...

 

              قشنگ نیست؟من و تنهایی زیر باران...

 

این روزا بی چتری رو بهونه می کنم تا زیر بارون نرم! ولی این بار ترسیدم آخه بوی نم همه ی دلمو گرفته بود!..

 

هميشه با يکي بودن يه خاصيت خوب داره ! به اين فکر نميکنی که قراره با يکی ديگه باشی !