چقدر سخته
چقدر سخته که هیچ وقت نتونی دردای دلتو به کسی که دوسش داری بگی...
چقدر سخته که وقتی غمگینی و بغض گلوتو گرفته کسی که دوسش داری پیشت نیست تا بتونی بهش تکیه کنی...
چقدر سخته که وقتی دلت از همه جا و همه کس گرفته نتونی با کسی که دوسش داری درد دل کنی...
چقدر سخته کسی که دوسش داری نباشه تا اشکاتو از روی گونه هات پاک بکنه...
چقدر سخته که دلت بخواد کسی که دوسش داری کمکت کنه اما اون هیچ وقت نتونه کمکی به تو بکنه...
چقدر سخته کسی که دوسش داری زمانی بتونه بهت کمک کنه که دیگه دیر شده باشه و تو مجبوری ناخواسته روی دلت پا بزاری و زندگیتو تموم شده ببینی...
چقدر سخته کسی که دوسش داری هیچ وقت نفهمه داری به خاطرش همه سختی ها رو به جون می خری...
چقدر سخته همیشه با ترس زندگی کنی. ترس از اینکه به کسی که دوسش داری هیچ وقت نرسی...
چقدر سخته هیچ کس حرف دلتو نفهمه و درکت نکنه...
چقدر سخته ازت بخوان کسی که دوسش داری رو واسه همیشه فراموش کنی ، ولی هیچ وقت نتونی فراموشش کنی...
چقدر انتظار کشیدن و غصه خوردن سخته...
کمکم کن، نزار...!!! 
ورود حسودان ممنوع وچشم حسود بتركه كه نتونه مارو عاشق هم دیگه ببینه