رومیکنم به اینه

روبه خودم دادمیزنم

ببین چقدر حقیرشده

اوج بلند بودنم

رومیکنم به اینه

من جای اینه میشکنم

روبه خودم داد میزنم

این اینه است یاکه منم

من و ماکم شده ایم

خسته ازهم شده ایم

بنده خاک.خاک راهم

خالی از معنای ادم شده ایم

دنیاهمون بوده و هست

حقارت از ما و من ست

زمین بزرگ و باز نیست

دنیای رمز و رازنیست

وگرنه پیش کائنات

زمین مثل یه دار زنت

به هر طرف رومیکنم

راه رهایی باز نیست


آه چقدر خوشحالم