شَب هآیَم پــُر شُده اَز خوآب هآیی که دَر بیــدآری اِنتظآرَش رآ دآرَم

می دآنـی بیآ بنشین این جآ تآ بَرآیَت کَمـی دَردُ دل کُنَم...

اَز تو چـه پنهآن ، شَب هآ دَر خوآب،رَخت ِ عَروسی رآ به تَن دآرَم

که دآمآدَش تــویـــی!

خوشحآل کُنَنــده اَست نــه؟

اَمآ هَمیشه رَخت ِ عَروسی،خبـَـر اَز مــَرگ بوده!!!

نَکنَــد نَیآییُ مَن اینجـآ اَز غُصه ي ِ دلتنگـی ِ نیآمَدنَت

بمیـــرَم؟!!!

تو تَعبیـر ِ خوآب بلَدی دلَکــم؟

بیـآ تَعبیـر کُن که تآ تو فآصلـه ای نَمـآنده

بیـآ و دلخــوشیَم رآ بَرآیَم به بآوَر تَبدیل کُن

فقَط بیـــآ...

بودنـَت رآ می خوآهَم...!