آرامش باران - بهشت

دنیای من کوچیــــــــــکه ، امّا شاده
دلخــــــوشیاش کمـــــه ، ولی زیاده !

گوشــه ی یه دهکـــــــده ی دورِ دور
یه خونه ساختـــــــم آجراش جنس نور

یه خونه که پنــــــجره هاش رو به باغ
بازه حتـــــی تُو اوج ظـــــــهرای داغ

خــــونه ی مــن پرده هاش از حریره
خورشــــیدُ صُب به صُب بغل میـگیره

پرستــــــوا تُو سقـــــــف خونه ی من
لونه ی خوشبــــــختیشونو میـــسازن

تُــــــو باغ خــونه م پُرِ عطــــــر یاسه
اینـــــــــجا خــــزون یه فصل ناشناسه

گُـــلا منو تُو جشـــــــنشون را می دن
به لحـــــظه هام فرصـــت رؤیا می دن

صـــــدای بلـــــبلا یه سِـــــــحر نابه
جاری تر از طــــرح خوشه یه خوابه

پامو به اون چشمه ی سرد می سپارم
بـه آب دارم انگــــاری درد می سپارم

تنــگ غروب یه صنــدلی تُو اِیـــوون
منتـــــظر منه ، مـــــــن ِ پریشـــــون،

تا کــــــه غروبو بپاشه تُو چشــــــمام
یادم بره تُو این بهشـــــت چه تنــــهام

میخــــــــــاد منو گره بــده به مــــهتاب
بسپــــــــاردم دست حــــریر یک خواب

شـــــــیوع شب اینجــــــــاها رؤیایـــیه
مـــــــوج ســــــکوتش چه تمـــــاشاییه


شــــب پره ای  دور و برم مـــی چرخه
سقـــــفِ ستاره رو ســـــرم می چرخه

شـــب ، تشــــک نرم غــــزل زیرِ پام
ترانه لالایـــــی میگــــــه رو لبـــــهام

صـــــب که میشه من پُر لمــــس نورم
روحمــــو تُو برکه ی  شُکر می شورم

قشنـــــــگتر از قشنگـــــــترین آرزوم
بازم نشســــــته این بهشــت ، روبروم

همه دوست دارند به بهشت بروند,

اما کسی دوست ندارد بمیرد .

بهشت رفتن جرأت مردن میخواهد.